Annenkov Pyotr Timofeevich

Annenkov Pyotr Timofeyevich – «Art Press» MChJ bosh direktori. 1953-yil 6-martda tug‘ilgan.

Ostrovskiy (hozirgi Bobur) nomidagi Toshkent teatr va rassomlik san’ati institutining kitob grafikasi bo‘limini tamomlagan.

1982–1985-yillarda Davlat matbuot qo‘mitasida bolalar badiiy adabiyoti va tasviriy san’at bo‘limi muharriri, bosh rassom.

1985–1994-yillarda bolalar adabiyoti nashriyotlarida erkin ijodkor rassom sifatida faoliyat yuritgan.

1994-yildan “Art Press” MChJ bosh direktori.

Asarlari O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti, Rossiya Prezidenti, Rim Papasi Ioann Pavel II va boshqa ko‘plab shaxslarning shaxsiy kolleksiyalarida saqlanadi.

O‘zbekiston Davlat san’at muzeyi, Moskva zamonaviy san’at muzeyi, Moskva Sharq muzeyi, Lozanna Olimpiya muzeyi va boshqa joylarda saqlanmoqda.

O‘zbekiston pasporti dizaynini yaratgan, shuningdek, O‘zbekiston davlat ramzlari dizaynini ishlab chiqishda ishtirok etgan va bu jarayonga rahbarlik qilgan.

...DOIM O‘ZIMGA QIZIQ BO‘LGAN ISHNI QILAMAN. Bu hayotdagi katta baxt. Mening orzuim bolalar uchun kitoblar va san’atga oid albomlar nashr etadigan nashriyot yaratish edi.

1994-yilda «Art Press» tashkil qilingach, tavakkal qilib, ingliz tili alifbosini 35 ming nusxada chiqardim — bizning me’yorlarimiz uchun bu juda katta adad edi… Kitob Moskvada ko‘zga tashlanib, butun adadini sotib olishdi, oradan biroz vaqt o‘tgach esa uni qayta nashr etishdi. Demak, jon-dildan qilingan yaxshi g‘oya, garchi uni hisob-kitobsiz boshlagan bo‘lsangiz ham, hech qachon ziyon keltirmaydi.

BIZNESGA yaxshi hayotdan kirib kelganim yo‘q. Yorqin, rang-barang illyustratsiyalar, albomlar uchun kompozitsiya va maketlar tayyorlaysan, qalbingni, asabingni, ko‘z nuringni to‘kasan, oxir-oqibatda esa bosmaxonadan sifatsiz, xira bir narsa chiqib keladi. Shunda men hamma ishni boshidan oxirigacha — mazmunini to‘ldirish va tayyorlashdan tortib, matbaa ijrosigacha — o‘zim qilishga qaror qildim. Kitob — bu yaxlit bir vujud, xuddi teatrning o‘zi: sen ham muallif, ham rejissyor, ham aktyor, ham dekoratorsan va “pyesa”ni eng yuqori saviyada ijro etish o‘ta muhim. Bolalar kitobi uchun esa asosiy mezon — eng yuksak sifat. Bola soxtalikni hazm qilolmaydi. Agar men “Ali Bobo va qirq qaroqchi”ni ishlagan bo‘lsam, suratda roppa-rosa qirqta qaroqchi bo‘lgan — ishonchingiz komil bo‘lsin, ular albatta sanab chiqishadi. Va har bir qaroqchining o‘z fe’l-atvori va o‘z tarixi bor edi…

Bolalar kitoblari jonu dilim. Bu, ehtimol, bolaligimizda o‘ynab to‘ymagan o‘yinimizdir…

IJODIY TAQDIRIMDAN MINNATDORMAN. Aynan mening fikrlash tarzimga, dunyoni his etishimga talab bo‘lgan va hozir ham bor. Hayotimda hech qachon yuzaki ish qilmaganman, o‘zimni sindirmaganman — meni nima tashvishga solsa va nimani yoqtirsam, shuni yozganman… Men siyosiy o‘yinlarga aralashmaganman va aralashmayman ham. Yuzaki ishlarim bilan “maqtana olmayman” — bozor iqtizosiga moslashishni yoqtirmayman. Men o‘zim uchun qiziqarli biror narsa topishim, bo‘ynimga og‘ir yuk osmasligim kerak, shundagina jarayon yengil va maroqli kechadi. Mayli, biroz kamroq ish qilarman, lekin hech bir ishimdan uyalmayman.

FAQAT AFsus — vaqt yetishmaydi. Qanchadan-qancha ijodiy rejalar bor: kartinalar, grafika, akvarellar, noyob kitoblar... Biz adadi atigi bir nusxadan iborat eksklyuziv nashrlar ham tayyorlaganmiz. Bu katta zavq bag‘ishlaydigan, butunlay qo‘l mehnati asosidagi ijodiy ish. Va, albatta, bu ulkan zahmat degani: bitta fotoalbom tuzish uchun kamida 25 mingta fotosuratni ko‘zdan kechirish, eng sifatli va betakrorlarini saralab olish, fotosuratchilar, mualliflar va dizaynerlarning mahoratini bir joyga jamlash zarur. Unga ma’no va mantiq singdirish… So‘ngra esa benuqson chop etish kerak!

ISTE’DODNI YO‘QOTIB QO‘YISH OSON. Ishlash kerak, o‘z ustida ishlash kerak! Musiqachi har kuni royal oldida to‘rt-besh soat o‘tirganidek, rassom ham molbert yonida turishi lozim. Agar uning oldiga oyda bir marta borib, barcha kartinalaringni xayolingda saqlab yursang… Ular u yerda kimga kerak va ularni kim ko‘radi? O‘z ustida doimiy ishlamaslik ijodni o‘ldiradi. Qanchadan-qancha istiqbolli insonlar rassomlikdan voz kechib, ilhom kutib o‘tirishgan… Ilhomni kutish emas, borib ishlash kerak. Firmada ishlar joyida, shoshilinch yumushlar bo‘lmaganida, o‘zim uchun ijod kunlari tashkil qilib, rasm chizaman. Xodimlarim ajoyib, men ularga ishonaman. Ularning ishga bo‘lgan munosabati menga yoqadi, biz birgalikda bir jamoamiz. Ko‘pchilik qo‘limda besh-olti yil ishlab, tajriba orttirib, o‘z yo‘lidan ketdi. Va juda muvaffaqiyatli ketdi!

Men ijodiy erkinlik tarafdoriman. Hech qachon yelkasida o‘tirmayman, tepasida turib olmayman; mening jamoam nimadir yarata olishi uchun erkin bo‘lishi shart. Agar har bir qadamini nazorat qilsam... Shunchaki jarayonni nazoratda ushlab turishning o‘zi kifoya.

PUL — BU IJOD ERKINLIGI. U doim nimanidir amalga oshirish uchun beriladi. Inson o‘zini boy deb atashi uchun emas. Ular loyihalar va yaxshi g‘oyalarni ro‘yobga chiqarish uchun kerak.

QARAMLIK — bu rassomning bir burda non uchun rasm chizishidir. Bu juda og‘ir. Bunday vaziyatda Rassom bo‘lmay qolish oson.