Sultonov Bilol Muxtarovich

Sultonov Bilol Muxtorovich 1949-yil 24-martda Toshkent shahrida tug‘ilgan.

Maktabni tugatgach, armiyaga ketdi. Armiyadan keyin savdo sohasida ishlagan va bir vaqtning o‘zida institutda tahsil olgan.

Xalq xo‘jaligi institutini oziq-ovqat mahsulotlari tovarshunosi mutaxassisligi bo‘yicha tamomlagan.

40-geologik partiyada, Uchquduqdagi qidiruv ishlarida burg‘ilash ustasining yordamchisi bo‘lib ishlagan. 1966-yilgi zilziladan keyin haydovchi bo‘lib ishlagan.

1988-yilda qishloq xo‘jaligi mahsulotlarini qayta ishlash bo‘yicha kichik xususiy firmaga asos solgan.

1995-yilda «Farovon» PTK MChJga asos solgan.

Uylangan, to‘rt farzandi va o‘n besh nabirasi bor.

HAR BIR ODAM ertami-kechmi, hayotning ma’nosi haqida o‘ylaydi. Nima uchun yashaydi, qayerga boradi... Agar bu juda kech sodir bo‘lsa, hayot o‘tib ketganda, uni yaxshi ko‘rmaganingni his qilasan. Unda nima uchun yashaganman, tushunib bo‘lmaydi... Men hozirgi yoshlarga qarayman, ular katta pul topishni bilishadi. Ammo o‘z-o‘zi bilan, tabiat bilan gaplashishni, mushohada qilishni kamdan-kam odam biladi.

ESKI SHAHARDA TUG‘ILGANMAN va o‘sganman. Hozir zamonaviy va go‘zal Toshkentga qarasam, ko‘z oldimda eski manzara. Ehtimol, bu insonning yosh o‘tishi bilan keladigan nostalgiyaga o‘xshash qandaydir ruhiy holatidir...

YOSHLIGIMDA orzuim bor edi: shahar markazidagi eng yuqori qavatdan kvartira sotib olish, shunda Toshkentni qush parvozi balandligidan tomosha qilish mumkin bo‘lardi. Ko‘p yillar o‘tgach, bu orzu amalga oshdi, men shunday kvartira sotib oldim. Endi ba’zan u yerga borib, deraza tokchasiga o‘tirib shaharni tomosha qilaman. Bu haqiqatan ham dunyodagi eng go‘zal shahar...

SIVILIZATSIYAni bir necha kishi ilgari suradi, sivilizatsiya ne’matlaridan esa hamma bahramand bo‘ladi. Farzandlaringizga nafaqat bank hisobini qoldirish, balki tabiiy resurslarni asrab-avaylash ham juda muhim. Rivojlangan infratuzilmani qoldirish, tibbiyot va ijtimoiy ta’minotni yuksaltirish. Bu ota-onaning haqiqiy burchidir. Nafaqat o‘z ishiga, balki umumiy ishga ham mablag‘ sarflash kerak. Tadbirkorlik va katta kapitalning asl mohiyati ana shunda bo‘lib, bunga ko‘plab muvaffaqiyatli va mashhur kishilarning tarjimayi hollari misol bo‘la oladi. Buni tushunmaganlar shunchaki pulni behuda to‘playdi.

MENING to‘rt nafar farzandim bor: uch o‘g‘il va bir qiz. O‘nta nevara. Katta oila. O‘g‘illarim men bilan ishlaydi, har kimning o‘z ishi bor. Tadbirkorlar. Qizimning to‘rt farzandi bor, uy bekasi. Ba’zan unga rahmim keladi, u doim ro‘zg‘or tashvishlari bilan band. Lekin nima qilish kerak? Bolalar va oila o‘zbek ayoli uchun hamma narsa. Qizim o‘ziga biroz hayot maydoni qoldirishini istardim. Atrofga qaradim, hayotni his qildim.

Men ko‘plab mamlakatlarda bo‘lganman va hech qayerda yashashni xohlamayman. Faqat Toshkentda. Menimcha, yaxshi ulush ketidan ketish bema’nilik, baxt insonning ichida, tashqarisida emas. Qayerga bormang, o‘zingiz bilan eng katta muammoni – o‘zingizni olib ketasiz. Baxtli odamga esa hamma joy qulay. U hayot jarayonining o‘zidan quvonadi. O‘ZBEKISTON – kelajagi buyuk, buguni ajoyib mamlakat. Bu yerda noyob tabiiy resurslar va aqlli, osoyishta, mehnatsevar va iste’dodli xalq bor. Mustaqillik yillarida odamlarning dunyoqarashi, tafakkuri o‘zgardi – ular haqiqatan ham ichki jihatdan mustaqil bo‘lib qoldilar. Bu esa har qanday davlat ravnaqining asosidir.

Shu GACHA men yaxshi hayot kechirdim. Agar hammasini boshidan boshlash imkoniyati bo‘lganida, men hech narsani o‘zgartirmagan bo‘lardim. Ehtimol, hatto xatolarim ham menga nimanidir tushunish va o‘rganish uchun kerak bo‘lgandir...